Startpagina Gidsnet - Wij gidsen jou over het internet !
Longembolie - afsluiting van de longslagader
Menu

Random pagina's
Home
Lenormand
Girorekening
Manpower
Minidisc
Deltalloyd
Antiek
Unicef
Pirelli
Beethoven
Neon
Koerierdienst
Leasing
Oxfam
Startpeople
Mobistar
Delft
Cagiva
112
Wijting
Suv
Lenin
Zalm
Helium
Timesharing
Esca
Zink
Firefox
Februari
Imperia
Nintendo
Adsl
Boekhouding
Chatten
Fortis
Nokia
Trek
Bridgestone
Maart
Paintball
Wap


Zoeken op het internet.
Google

Advertentie 

Sociale netwerken

Longembolie - afsluiting van de longslagader

Longembolie - afsluiting van de longslagader

Een longembolie is een embolie (afsluiting) van een longslagader (arteria pulmonalis), waardoor het erdoor verzorgde longweefsel niet of slechts gedeeltelijk van bloed kan worden voorzien. Dit heeft negatieve gevolgen voor de zuurstofopname in de long, voor het aangedane deel van de long zelf (al ontstaat meestal geen longinfarct omdat de long beschikt over veel collateraalvaten, omleidingen), en -bij zeer grote afsluitingen- voor het hart. De afsluiting bestaat vrijwel altijd uit een bloedstolsel, hoewel onder zeer bijzondere omstandigheden andere embolieŽn wel eens kunnen optreden (bijvoorbeeld met lucht).

Oorzaken
Een longembolie wordt meestal veroorzaakt doordat in grote aders in het bovenbeen of in het bekken (een enkele keer in het hart) trombose ontstaat. De stolsels kunnen losschieten en dan via het hart de longen bereiken. Diep-veneuze trombose en longembolie worden beschouwd als een ziekte. Bij sommige ziekten, zoals kanker, na grote operaties, vooral in de buik, en bij zwangerschap ontstaat makkelijker trombose waardoor deze patiŽnten ook een grotere kans hebben een longembolie te ontwikkelen. Grote of herhaalde longembolieŽn kunnen fataal zijn: met name de zogenaamde 'ruiterembolus' waarbij een groot stolsel de longarterieŽn van beide longen in ťťn keer afsluit, leidt tot een complete en onmiddellijke opgeheven pompwerking van het hart met plotse dood als gevolg. Anders dan vaak wordt gedacht komen longembolieŽn vrijwel nooit uit aders onder het niveau van de knie, de plaats waar men meestal wel het duidelijkst de symptomen van een trombose waarneemt. Bij het aanprikken van een bloedvat kan per ongeluk lucht in het vat gespoten worden. Er is dan sprake van een luchtbel die zich gedraagt als embolus. Andere oorzaken van longembolieŽn zijn vetbolletjes (vaak bij een breuk in een van de langere botten) en vruchtwater bij een bevalling.

Symptomen
Heel vaak weinig tot geen symptomen, vooral bij kleine embolieŽn. Longembolie is ongetwijfeld een van de meest gemiste diagnosen. Is de embolie groter dan kan men de volgende symptomen verwachten[1]:

    * Snel en oppervlakkig ademhalen (92%)
    * Benauwdheid (dyspnoe) (84%)
    * Pijn op de borst (88%), vastzittend aan de ademhaling (74%)
    * Plots ontstane hoestprikkel (53%)
    * Verhoogde hartslag (44%)
    * Lichte stijging van lichaamstemperatuur (subfebriele koorts) (43%)
    * Bloedsliertjes in sputum (30%)

Diagnostiek
Het ECG geeft, vooral bij grote longembolieŽn, vaak indirecte aanwijzingen door de overbelasting van de rechter harthelft, in de bloedgassen valt vaak een laag pCO2 bij een vrijwel normale pO2 op (de patiŽnt gaat namelijk hyperventileren om zijn O2 op peil te houden).

Voor het radiologisch vaststellen maakte men vroeger gebruik van angiografie, deze toepassing is echter grotendeels verlaten. Tegenwoordig is de gouden standaard een CT-scan met contrast van de thorax (hierbij wordt de embolie gezien als grijze vlek), terwijl ook een ventilatieperfusiescan in aanmerking komt als diagnosticum (de ventilatie over het aangedane deel van de long blijft immers normaal, terwijl de perfusie afneemt). Het bepalen van D-dimeer in het bloed wordt vaak tevens verricht, echter is dit een acutefase-eiwit en daardoor aspecifiek, aangezien het bijvoorbeeld ook bij longontstekingen verhoogd is. De D-dimeer is wel specifiek: bij een negatieve D-dimeerbepaling wordt niet behandeld. Als de CT-scan of de ventilatieperfusiescan negatief zijn, wordt ook niet behandeld.

Behandeling
Een longembolie wordt behandeld door een longarts of internist in het ziekenhuis door het geven van stollingsremmers (coumarinederivaten en laag-moleculaire heparine). Als de embolie nog maar kort bestaat kan trombolyse worden overwogen. Eventuele shockverschijnselen worden behandeld naarmate zij optreden. De behandeling is gericht op het voorkomen van nieuwe embolieŽn en de aangroei; aan de al ontstane is meestal niet veel te doen. Het proberen te verwijderen van de ontstane embolieŽn door middel van een dotterpoging via de lies is meestal zinloos. Er zal worden gezocht naar eventuele onderliggende oorzaken en de patiŽnt moet zes maanden antistolling gebruiken na een dergelijke episode; bij herhaalde longembolieŽn zelfs meestal levenslang. Bij levensbedreigende embolieŽn kan als laatste redmiddel een spoedingreep (grote operatie) worden geprobeerd; bij herhaalde embolieŽn is het wel mogelijk in de onderste holle ader een vangkorfje te plaatsen dat losschietende emboli vangt voor deze het hart bereiken[2][3]. Deze techniek wordt nog niet algemeen gebruikt.


Longembolie

Links

Advertentie
Advertentie

Webmasters
Webmasters klik hier

Laatste 25
Bastille sint niklaas
De watermolen in Temse
De watermolen in Temse
Carnitine
Belfius
KATV toren
Super 35
Tabata
Dolumar
Radio 1212
Zippora
Natoalfabet
Zeemijl
Yerseke
Yoga
Karaoke
Jessy
Cava
Genealogie
Oxfam
Beaujolais
Plotter
Esca
Longembolie
Frank vandenbroucke

Longembolie is onderdeel van Gidsnet.be
Webhosting door 123-webhost.nl
© 2007 - 2013 Gidsnet - Sitemap
Deze site kan inhoud van Wikipedia bevatten.
Bezoek ook de vernieuwde website van Brasserie De Watermolen in Temse.

Delen